آیا مدار تنفسی باید بعد از استفاده در سطح بالایی ضدعفونی شود تا از عفونت متقاطع جلوگیری شود؟

مقدمه ای بر مدارهای تنفسی و خطرات عفونت متقابل

مدارهای تنفسی جزء ضروری مراقبت های تنفسی در هر دو محیط پزشکی و جراحی هستند. این مدارها که در دستگاه‌هایی مانند ونتیلاتورهای مکانیکی، دستگاه‌های بیهوشی و سیستم‌های تهویه با فشار مثبت استفاده می‌شوند، برای رساندن اکسیژن یا گازهای بیهوشی به بیمار و در عین حال خارج کردن گازهای بازدمی طراحی شده‌اند. این مدارها به دلیل تعامل مستقیم با سیستم تنفسی بیمار، در معرض ترشحات تنفسی، پاتوژن ها و سایر میکروارگانیسم ها هستند که می توانند خطر عفونت متقاطع را ایجاد کنند. به این ترتیب، ضدعفونی و تمیز کردن مدارهای تنفسی برای جلوگیری از انتقال عفونت ها، به ویژه در محیط های مراقبت های بهداشتی که در آن بیماران ممکن است سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشند، بسیار مهم است. این مقاله به بررسی ضرورت ضدعفونی سطح بالا مدارهای تنفسی پس از استفاده برای کاهش خطر عفونت متقاطع و حفظ ایمنی بیمار می پردازد.

ساختار و عملکرد مدارهای تنفسی

مدارهای تنفسی شامل اجزای مختلفی از جمله شیلنگ‌ها، فیلترها، دریچه‌ها و رابط‌ها است که برای رساندن گازها به مجرای تنفسی بیمار و خارج کردن هوای بازدمی با هم کار می‌کنند. این مدارها معمولاً در محیط‌هایی مانند بیمارستان‌ها، بخش‌های مراقبت‌های اورژانسی و بخش‌های مراقبت ویژه (ICU) استفاده می‌شوند، جایی که در مدیریت بیمارانی که تحت بیهوشی عمومی هستند یا نیاز به حمایت تنفسی دارند، نقش حیاتی دارند. اهمیت تمیز نگه داشتن این مدارها و عاری از عوامل بیماری زا را نمی توان نادیده گرفت، زیرا هر گونه آلودگی می تواند منجر به خطرات جدی برای سلامت بیمار بعدی شود که از تجهیزات مشابه استفاده می کند.

خطر ابتلا به عفونت متقاطع در تنظیمات مراقبت های بهداشتی

عفونت‌های مرتبط با مراقبت‌های بهداشتی (HAIs) یک نگرانی مهم در محیط‌های پزشکی هستند و عفونت متقاطع یکی از راه‌های اصلی انتشار این عفونت‌ها است. مدار تنفسی که به درستی ضد عفونی نشده باشد ممکن است حاوی میکروارگانیسم های مضر مانند باکتری ها، ویروس ها یا قارچ ها باشد که می توانند از یک بیمار به بیمار دیگر منتقل شوند. این می تواند از طریق تماس مستقیم با اجزای آلوده یا از طریق راه های هوایی در طول فرآیند تهویه رخ دهد. بیمارانی که در حال حاضر آسیب پذیر هستند، مانند افرادی که تحت عمل جراحی یا مراقبت های ویژه قرار می گیرند، به ویژه در معرض این عفونت ها هستند. بنابراین پیشگیری از عفونت متقاطع از طریق تمیز کردن و ضدعفونی مناسب مدارهای تنفسی برای ایمنی بیمار ضروری است.

انواع میکروارگانیسم ها در مدارهای تنفسی

مدارهای تنفسی در معرض آلودگی با طیف وسیعی از میکروارگانیسم ها هستند، به ویژه آنهایی که در دستگاه تنفسی ساکن هستند یا در طی اقدامات پزشکی وارد می شوند. اینها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• باکتری ها: باکتری هایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس ، اشرشیاکلی ، and اسینتوباکتر بومانی پاتوژن های رایجی هستند که می توانند در محیط گرم و مرطوب یک مدار تنفسی رشد کنند.
• ویروس ها: ویروس‌های تنفسی، از جمله آنفولانزا، کروناویروس‌ها و ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV)، در صورتی که به‌درستی ضدعفونی نشده باشند، می‌توانند از طریق تجهیزات آلوده منتقل شوند.
• قارچ ها: عفونت های قارچی نیز می تواند از طریق دستگاه های پزشکی آلوده منتقل شود، به ویژه در بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند.

با توجه به انواع پاتوژن هایی که می توانند از طریق مدارهای تنفسی منتقل شوند، ضدعفونی سطح بالا برای اطمینان از حذف این میکروارگانیسم ها قبل از استفاده مجدد از تجهیزات بسیار مهم است.

سطوح ضد عفونی و دستورالعمل برای مدارهای تنفسی

در محیط های مراقبت های بهداشتی، ضد عفونی بر اساس خطر عفونت مرتبط با تجهیزات به سطوح مختلف طبقه بندی می شود. مدارهای تنفسی که در تماس مستقیم با مجرای تنفسی بیمار قرار می‌گیرند، جزو موارد پرخطر طبقه‌بندی می‌شوند و بنابراین پس از هر بار استفاده نیاز به ضدعفونی سطح بالایی دارند. گندزدایی سطح بالا شامل استفاده از مواد شیمیایی قوی یا عملیات حرارتی برای از بین بردن یا غیرفعال کردن طیف گسترده ای از عوامل بیماری زا از جمله باکتری ها، ویروس ها و قارچ ها است. دستورالعمل‌های خاص برای ضدعفونی سطح بالا بسته به دستورالعمل‌های سازنده، مقررات محلی و پروتکل‌های بیمارستانی می‌تواند متفاوت باشد. با این حال، روش های رایج عبارتند از:

• ضد عفونی شیمیایی: استفاده از مواد ضدعفونی کننده مانند گلوتارآلدئید، پراکسید هیدروژن یا محلول های مبتنی بر کلر رایج است. این مواد شیمیایی در از بین بردن طیف گسترده ای از عوامل بیماری زا در صورت استفاده صحیح موثر هستند.
• استریلیزاسیون حرارتی: در برخی موارد می توان از اتوکلاو یا استفاده از استریلیزاسیون بخار با دمای بالا برای دستیابی به گندزدایی سطح بالا استفاده کرد.
• درمان ازن یا UV: برخی از تأسیسات از ازن یا اشعه ماوراء بنفش (UV) برای ضد عفونی کردن مدارهای تنفسی استفاده می کنند، زیرا این روش ها در شکستن پاتوژن ها بدون نیاز به مواد شیمیایی خشن مؤثر هستند.

عوامل موثر بر نیاز به ضدعفونی سطح بالا

عوامل متعددی وجود دارد که بر تصمیم برای انجام ضدعفونی سطح بالا مدارهای تنفسی تأثیر می گذارد، از جمله نوع روش، وضعیت بیمار و خطر خاص عفونت. در برخی موارد، مانند مدارهای تنفسی یکبار مصرف، ممکن است خطر آلودگی متقاطع به حداقل برسد و نیاز به ضدعفونی سطح بالا کاهش یابد. با این حال، مدارهای قابل استفاده مجدد، که اغلب در مراکز مراقبت های ویژه رایج هستند، نیاز به تمیز کردن و ضدعفونی کامل دارند تا از انتقال عوامل بیماری زا بین بیماران جلوگیری شود. علاوه بر این، عوامل زیر باید در نظر گرفته شوند:

• فرکانس استفاده: اگر از مدار تنفسی برای چندین بیمار استفاده شود، خطر ابتلا به عفونت متقاطع افزایش می‌یابد و پس از هر بار استفاده، ضدعفونی‌سازی حیاتی می‌شود.
• آسیب پذیری بیمار: بیمارانی که دچار نقص ایمنی هستند یا تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای عفونت باشند، که ضدعفونی مناسب را مهم‌تر می‌کند.
• نوع عوامل بیماری زا: وجود پاتوژن‌های خطرناک، مانند ارگانیسم‌های مقاوم به چند دارو (MDROs)، ممکن است به پروتکل‌های ضدعفونی دقیق‌تری برای جلوگیری از انتقال نیاز داشته باشد.

چالش های ضد عفونی کردن مدارهای تنفسی

در حالی که ضدعفونی سطح بالا برای جلوگیری از عفونت متقاطع بسیار مهم است، چندین چالش در حصول اطمینان از ضدعفونی مناسب مدارهای تنفسی وجود دارد:

• پیچیدگی تجهیزات: مدارهای تنفسی can have intricate designs with various components that may be difficult to clean thoroughly. Small parts such as connectors, filters, and valves can trap pathogens, making it hard to ensure complete disinfection.
• زمان و شرایط کار: ضدعفونی سطح بالا اغلب به زمان و تلاش قابل توجهی نیاز دارد، به خصوص اگر تجهیزات قبل از ضدعفونی شدن باید به صورت دستی تمیز شوند. در محیط های شلوغ مراقبت های بهداشتی، این می تواند یک چالش لجستیکی باشد.
• حساسیت مواد: برخی از مواد مورد استفاده در مدارهای تنفسی، مانند برخی پلاستیک‌ها یا قطعات لاستیکی، ممکن است در معرض مواد ضدعفونی‌کننده خاص یا دمای بالا تخریب شوند. این می تواند انتخاب روش های ضد عفونی را محدود کند و ممکن است نیاز به مراقبت بیشتری در انتخاب درمان های مناسب داشته باشد.

بهترین روش ها برای تمیز کردن و ضد عفونی کردن مدارهای تنفسی

برای اطمینان از ضد عفونی موثر و کاهش خطر عفونت متقاطع، مراکز مراقبت های بهداشتی باید از دستورالعمل های دقیق برای تمیز کردن و ضد عفونی کردن مدارهای تنفسی پیروی کنند. این بهترین شیوه ها عبارتند از:

• نظافت فوری: مدارهای تنفسی should be cleaned as soon as possible after use to prevent the buildup of organic material and pathogens. Delaying cleaning can make it more difficult to disinfect the equipment effectively.
• تمیز کردن کامل دستی: قبل از ضدعفونی، مدار تنفس باید با استفاده از آب و صابون کاملا تمیز شود تا کثیفی، مخاط و سایر بقایای قابل مشاهده پاک شود. این مرحله برای اطمینان از اینکه مواد ضدعفونی کننده می توانند به تمام سطوح تجهیزات نفوذ کنند مهم است.
• روش های ضد عفونی مناسب: دستورالعمل های سازنده را برای ضدعفونی شیمیایی یا حرارتی دنبال کنید، مطمئن شوید که ضدعفونی کننده برای مدت زمان مناسب و در غلظت مناسب استفاده می شود. توجه ویژه باید به اجزایی که ممکن است ضدعفونی آنها دشوارتر باشد، مانند فیلترها و شیرها، داده شود.
• بازرسی برای آسیب: پس از ضد عفونی کردن، مدار تنفس را برای هر گونه علائم سایش یا آسیب بررسی کنید. اجزای ترک خورده، شکننده یا تخریب شده باید جایگزین شوند تا یکپارچگی تجهیزات حفظ شود.

اثربخشی ضدعفونی سطح بالا در پیشگیری از عفونت متقاطع

هنگامی که به درستی اجرا شود، ضدعفونی سطح بالا مدارهای تنفسی در جلوگیری از عفونت متقاطع موثر است. تحقیقات نشان داده است که استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های مناسب و تکنیک‌های استریل‌سازی می‌تواند بار میکروبی این دستگاه‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و خطر انتقال پاتوژن را به حداقل برساند. ممیزی های منظم و آموزش کارکنان مراقبت های بهداشتی در مورد پروتکل های ضد عفونی مناسب می تواند اثربخشی این اقدامات را بیشتر بهبود بخشد. علاوه بر این، استفاده از مدارهای تنفسی یکبار مصرف در موقعیت‌های پرخطر خاص می‌تواند به کاهش بیشتر خطر آلودگی متقابل کمک کند.

نتیجه گیری: جدول ضدعفونی مدار تنفسی